Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

#39#

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕΣΑ ΣΟΥ...
ΑΓΡΙΑ ΣΑΝ ΤΟ ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ
ΗΡΕΜΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ.
ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣ,
ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕΙ.
ΑΚΑΝΟΝΙΣΤΟΙ ΓΝΩΡΙΜΟΙ ΦΘΟΓΓΟΙ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ,
ΟΤΑΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΠΟΥ ΘΟΡΥΒΟΙ ΤΑ ΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΕΙ
ΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΣΑ....
ΚΑΙ ΗΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΕΣΤΡΕΦΕΣ...
ΗΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ, ΜΑ ΔΕΝ ΤΗΣ ΑΞΙΖΕΣ...
ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
ΠΟΤΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ..

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

#38#

ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ,ΜΙΑ ΕΥΘΕΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΟΠΩΣ Η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ...
ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ ΤΑ ΟΡΙΑ
ΜΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΜΕΤΡΑ, ΣΤΑΘΜΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΥΣ...
ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΕΣΥ ΝΑ ΙΣΟΡΡΟΠΕΙΣ,
ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΠΟ ΚΑΜΠΥΛΕΣ ΠΟΥ ΠΑΣΧΙΖΕΙ ΝΑ
ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ
ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΠΟ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΙΚΕΤΕΥΟΥΝ
ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ..
ΠΟΥ ΤΑΛΑΝΤΕΥΟΝΤΑΙ, ΓΛΙΣΤΡΟΥΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ
ΕΣΥ ..ΜΙΑ ΕΜΜΟΝΗ ΠΟΥ ΣΤΟΪΚΑ ΒΑΔΙΖΕΙ...
ΠΟΥ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΠΑΝΩ ΕΣΥ...ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΘΕΛΕΣ... ΑΠ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

#37#

ΜΕΤΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΔΙΨΑ ΜΟΥ
ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ...
ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΜΕ ΤΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ..ΠΟΣΗ ΥΠΟΜΟΝΗ
ΣΤΑΖΕΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
ΚΑΘΕ ΣΤΑΓΟΝΑ ΚΑΘΕ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ
ΜΙΑ,ΔΥΟ,ΤΡΕΙΣ…ΜΕΤΡΑΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΕΝΤΕ, ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΞΙ ΤΟ ΠΡΩΙ….
ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΠΛΥΘΩ,
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΩ..
ΤΟΣΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ,ΤΟΣΗ ΟΡΜΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ…
ΚΛΕΙΝΩ ΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΕΣ ΜΑ ΟΙ ΣΩΛΗΝΩΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΔΙΑΠΕΡΝΑΝΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
ΜΙΑ,ΔΥΟ,ΤΡΕΙΣ ΜΕΤΡΑΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΕΣΣΕΡΙΣ,
ΠΕΝΤΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ,ΕΞΙ ΤΟ ΠΡΩΙ
...ΞΗΜΕΡΩΣΕ....
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.... ΛΗΨΥΔΡΙΑ

#36#

Η φωτιά να φουντώσει να φτάσει τα σύννεφα...
το κύμα να αγριεψει να ξεπερασει τις κορφές των βουνών
η στιγμή να μαρμαρώσει πάνω εκεί στην κορύφωση...
Μα αν δεν σβήσει ,δεν ξεθυμάνει ,δεν εξιλεωθεί...
Μονο ο θανατος δινει απαντήσεις....

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

#35#

Παράταση χρόνου κάπου εκεί στην κορύφωση
και ίσως το θάνατο για λίγο ξεγελάσουμε...

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

#34#

Ηττηθήκαμε ....
Αφου οι μυς μας δεν πάλλονταi,
τα μάτια μας δεν γυαλίζουν
και oι πόροι μας άδειοι απο ιδρώτα και συναίσθημα.
Αφού.. δεν αντιστρέψαμε του κύκλου τη φορά..
και ευθεία αφου ακόμα βαδιζούμε... ευθεία και παράπλευρα...
Ηττηθήκαμε...
στην προσμονή μιας φρίκης και μιας ομορφίας που συνουσιάζονται
Αφού το ύψος μας μίκρυνε
Και οι βόλτες στο κεφάλι μας σταμάτησαν.
Παντού να πηγαίνουμε.. ακίνητοι να πηγαίνουμε ...
να προσπερνάμε ..να μας προσπερνάμε...
Ηττηθήκαμε...
να φοράμε τα πιο λαμπερά μαύρα ρούχα μας
και σε κλειστούς φωταγωγούς να χορεύουμε,..να γελάμε..
Ηττηθήκαμε ....να νικήσουμε την ζωή...

Σάββατο 29 Μαΐου 2010

#33#

Να χαθώ στο πράσινο ενος φύλλου,
στην ευωδία ενός λουλουδιού...
Πόση ησυχία έχει αυτη η μυρωδιά
ποση βεβαιότητα...
Mέσα σε χρώματα που αρμονικά συνυπάρχουν
σ ενα αεράκι που ταξιδεύει την ανάσα μου
Να χαθώ μέσα σε μια ηλιαχτίδα
που την σκόνη μεταμορφώνει σε μικρά λαμπερά αστεράκια
στο χώμα που διαπερνά τους πόρους του σώματος μου...
μέσα σε θάλασσες που με απέραντο ξεχειλίζουν τα μάτια μου
Να χαθώ μεσα στην αυθυπαρξία